امروزعصر در جلسه هیأت اجرایی سازمان بودم که یکی از اعضای جلسه، خبری را که از طریق sms دریافت کرده بود، به اطلاع جمع رساند: هم میهن توقیف شد؟!
هم میهن روزنامه ای بود که پس از 8 سال توقیف موقت، با رأی دادگاه، رفع توقیف شده بود و با سرمایه گذاری مالی و انسانی قابل توجهی از حدود 2 ماه قبل، انتشار خود را آغاز کرده بود. بنا به گفته صاحب امتیاز هم میهن، از طرف دادستانی تهران به وی ابلاغ شده است که مراحل دادرسی در این خصوص به درستی انجام نشده بوده و به تعبیر دیگر؛ روزنامه، اشتباهاً رفع توقیف شده است؟! لابد کسی به مسئولان این روزنامه توضیح داده است که چگونه و توسط چه کسی در دستگاه قضایی، 4 ماه پس از حکم دادگاه و انتشار 42 شماره از دوره جدید روزنامه، کشف شده که روند دادرسی دارای اشکال بوده است و در این میان قطعاً این توقیف عجیب، به مواضع و استقبال عمومی از این روزنامه هیچ ارتباطی پیدا نمی کند؟!
این خبر درحالی منتشر می شود که 24 ساعت قبل، حکم دادگاه درخصوص لغو امتیاز روزنامه مشارکت نیز اعلام شد، یعنی توقیف دو روزنامه طی دو روز.
به اعتقاد نگارنده مهمترین پیام های این رخداد آن است که از طرفی حاکمیت یکدست که در اداره امور کشور و رفع مشکلات مردم، با بحران عدم کفایت و ناکارآمدی روبرو شده است تلاش دارد تا با محدود کردن مجاری اطلاع رسانی کشور، بر این وضعیت پیش آمده سرپوش گذارد و به خیال خود از بار انتقادات و فشارها بکاهد و از طرف دیگر از هم اکنون خود را برای برگزاری انتخاباتی غیر رقابتی که در آن رقبا از حداقل امکان برای رقابت و مبارزه بی بهره اند آماده کند.
در این میان گمان می کنم کسانی که با رفع توقیف های اخیر مطبوعات، به احیای آزادی مطبوعات و استحکام پایه های " اتحاد ملی " اندکی امیدوار شده بودند، از سوء تفاهم خارج شده باشند. اما با تمامی این احوال راهی جز استمرار حرکت اصلاحی و تلاش برای محدود و پاسخگو کردن قدرت از راه های قانونی وجود ندارد و تمامی کسانی که دل در گرو میهن و دین خود دارند، می بایست برای نجات کشور از شرایط خطیر کنونی به تلاش و کوشش ادامه دهند.
